gezondheid

Helaas komen bij de Ierse Wolfshonden net als bij andere hondenrassen ziektes voor. Hieronder benoem ik enkele ziektes met uitleg.

bloed, afkomstig uit maag, darmen en andere buikorganen komt samen in de poortader die in de lever uitmondt. Alle stoffen opgenomen in de darmen worden op deze manier naar de lever vervoerd. Niet alleen nuttige voedingsstoffen worden uit de darmen opgenomen in het bloed, maar ook uiterst giftige stoffen. De lever verwijdert de giftige stoffen uit het poortaderbloed, zodat deze niet in het lichaam kunnen binnendringen.
Een bloedvat dat de poortader verbindt met de achterste holle ader die naar het hart loopt, is een portosystemische shunt. Normaal is zo’n shunt niet aanwezig, het is dus een extra aangelegd bloedvat. Hierdoor stroomt het poortaderbloed voor het grootste gedeelte door de shunt buiten de lever om naar de achterste holle ader. Zo komen ook giftige stoffen vanuit de darmen direct in het lichaam. De bloedtoevoer naar de lever is op deze manier onvoldoende zodat de lever niet goed kan functioneren. Honden met een aangeboren shunt vergiftigen zichzelf langzaam.

DCM komt het meest voor bij de Ierse Wolfshond dit is een afwijking van de hartspier, waar de kracht van het spierweefsel is afgenomen waardoor een ditalatie (verwijdering) ontstaat van de linker of van beide hartkamers. De wanden worden dunner, en dit leidt tot een verminderde pompfunctie van het hart. Bij een vergroot hart sluiten de kleppen niet meer voldoende en is er een terugvloei van bloed, van de kamer naar de voorkamer. Het hart verliest zijn samentrekkingskracht en moet vaker pompen om dezelfde hoeveelheid rond te krijgen.

Symptomen van hartziekten

De verschijnselen van hartziekten kunnen in het begin heel gering zijn en daarom moeilijk te herkennen. Naarmate de klepinsufficiëntie voortschrijdt, kunnen de symptomen echter ernstiger worden. Deze verschijnselen treden op omdat vocht zich ophoopt of omdat de vitale organen niet worden voorzien van het bloed, en dus de zuurstof, die ze nodig hebben.
De verschijnselen van gedilateerde cardiomyopathie kunnen in het begin eveneens heel gering zijn en daarom moeilijk te herkennen. Naarmate de ziekte voortschrijdt, kunnen de symptomen echter ernstiger worden. Gedilateerde cardiomyopathie wordt over het algemeen vrij snel erger.
Tot de verschijnselen van beide aandoeningen behoren:

Lusteloosheid / depressie
Slechte eetlust
Gewichtsverlies
Zware ademhaling
Hoesten
Zwakte
Flauwvallen
Opgezette buik (ascites)

Diagnose

* Klinisch onderzoek;een algeheel lichamelijk onderzoek en het luisteren naar de organen door middel van een stethoscoop.
* Elektrocardiogram (E.C.G); oftewel een hartfilmpje dat de elektrische activiteit van de hart registreert.
* Echocardiogram (ECHO); maakt men met behulp van ultrageluidsgolven afbeeldingen van het hart en de bloedstromen in het hart.

Bij de Ierse Wolfshonden wordt het onderzoek door dr. Vollmar (http://www.tierklinik-vollmar.de/) uitgevoerd dit conform het ECVIM (European College of Veterinary Internal Medicine) protocol.

Deze website heeft tot doel om zoveel mogelijk gegevens van ons prachtige ras te verzamelen en dit openbaar en gratis toegankelijk/ inzichtelijk te maken voor alle liefhebbers van de Ierse Wolfshond.

We nodigen zowel fokkers als particulieren (pupkopers) uit om de (afstamming) gegevens van zijn/haar Ierse Wolfshonden toe te voegen. Want hoe meer gegevens hoe beter een fokker zich, voorafgaand aan het maken van een fokcombinatie, via onder meer deze website kan informeren over de (on)mogelijkheden van de gewenste fokcombinatie.